کتاب‌هایی که خونده‌ام...

ما به طرز وحشتناکی نگران مرگ خود هستیم، گاه آنقدر نگرانیم که هدف اصلی از زندگی مان را فراموش میکنیم.
صفحه ی 56

توانایی های ما بسیار بیشتر از آن مقداری است که استفاده می کنیم. بعضی از ما زودتر و برخی دیرتر این را می فهمیم. این که باید پیش از رسیدن به این نقطه، ضعف های مان را بررسی کنیم. وگرنه انسان ضعف هایش را با خودش به زندگی بعدی میبرد. فقط خودمان می توانیم خودمان را پاک کنیم ... از شر عادت های بدی که در قالب مادی مان کسب کرده ایم. استادان این کار را برای مان نمی کنند. اگر تعمدا مقاومت کنیم و خودمان را پاک نکنیم، آنها را با خود به زندگی های دیگر خواهیم برد. و به محض این که اراده کنیم که آن قدر قوی باشیم که بتوانیم برمشکلات ظاهری پیروز شویم، دیگر آنها را در زندگی بعد نخواهیم داشت.
صفحه ی 66

وقتی در قالب مادی هستیم، درد را احساس می کنیم، صدمه می بینیم. در وضعیت روح احساس نمی کنیم. در وضعیت روح فقط شادی وجود دارد ، احساس سعادت. اما این فقط مرحله ی ... تمدید قوای ماست. فعل و انفعال اشخاص در وضعیت روحانی، متفاوت است. وقتی در قالب مادی هستیم، ... روابط را تجربه می کنیم.
صفحه ی 128

او دائما سعی می کند اعتماد مرا نسبت به کسانی که مورد اعتمادم هستند، زایل کند. وقتی من خوبی ها را می بینم، او بدی ها را می بیند و سعی می کند تخم این بدبینی را در ذهن من هم بکارد. من دارم یاد می گیرم ... به کسانی که باید، اعتماد کنم. اما او مرا نسبت به آنها مظنون می کند. و این مشکل اوست. نمی گذارم وادارم کند مانند خود او فکر کنم.
صفحه ی 150

همه چیز در تعادل باید باشد. طبیعت در تعادل است. جانوران در هماهنگی زندگی می کنند. انسان ها اعتدال را یاد نگرفته اند. آنها به انهدام خودشان ادامه می دهند. نه هماهنگی در کار است و نه طرحی برای آنچه می کنند. در طبیعت بسیار متفاوت است. طبیعت متعادل است. طبیعت انرژی و حیات است... و تجدید حیات. و انسان ها فقط نابود میکنند. نهایتاً خودشان را نابود خواهند کرد.
صفحه ی 170

شادی حقیقتاً ریشه در سادگی دارد. گرایش به زیاده روی در فکر و عمل ، شادی را از میان می برد. افراط بر ارزش های اصولی سایه می افکند. مردمان دیندار به ما می گویند خوشبختی در سرشار کردن قلب ها از عشق، ایمان و امید است. در نیکوکاری و مهربانی است. در واقع حق با انهاست. چنین طرز برخوردی با دیگران، معمولاً اعتدال و هماهنگی به دنبال دارد.
صفحه ی 222

بفهم که هیچ کس از دیگری بزرگ تر نیست. آن را احساس کن. کمک کردن به دیگران را تمرین کن. ما همه در یک قایق پارو می زنیم. اگر همه با هم پارو ها را نکشیم، به طرز وحشتناکی تنها خواهیم شد.
صفحه ی 223

در شب دیگری، در رویایی متفاوت، پرسشی داشتم.
«چگونه است که می گویی همه برابرند در حالی که تناقضات بر صورتمان سیلی می زنند: نابرابری در پاکدامنی، اعتدال، مسائل مالی، حقوق، توانایی ها . استعدادها، درک و شعور، ظرفیت ریاضی، الی غیرالنهایه؟»
پاسخ به استعاره بود:
فرض کن در درون هر کسی یک الماس بزرگ قرار دارد. الماسی به طول سی سانتیمتر را تصور کن. این الماس هزار تراش خورده است، اما این تراش ها با چرک و قیر پوشیده است. این وظیفه ی روح است که تراش ها را یکی یکی پاک کند تا سطح الماس درخشان شود و بتواند رنگ های یک رنگین کمان را منعکس کند. اکنون، بعضی از انسان ها بسیاری از تراش هایشان را پاک کرده اند و نورشان می درخشد. عده ای دیگر تنها چند تراش را پاک کرده اند، هنوز به آن درخشندگی نیستند. با این حال همه ی آدم ها در سینه شان الماس درخشانی دارند که هزار تراش درخشان دارد. الماس کامل است. هیچ خش و ترکی ندارد. تنها تفاوت میان آدم ها، مربوط به تعداد تراش های پاک شده است. اما همه ی الماس ها یکی هستند، و همه کاملند. هنگامی که همه ی تراش ها پاک شد، و طیفی از نور به درخشش در آمد، الماس به همان انرژی خالص که از آن آمده بود، بازمیگردد. نورها باقی می مانند.
صفحه ی 224

کتاب : استادان بسیار زندگی های بسیار / نویسنده : دکتر برایان ال.وایس / ترجمه : زهره زاهدی

پ.ن خواندنی: عاشقانه ترین غم انگیزترین پیام دنیا(+)

برچسب‌ها: برایان ال وایس

+ نوشته شده در یکشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۲ساعت توسط مهرنوش |