کتاب‌هایی که خونده‌ام...

و باز هم پول، همه چیز پول است. همه ی روابط انسانی را باید با پول خرید. اگر پول نداشته باشی، مردها به تو اهمیت نمی دهند، زن ها عاشقت نمی شوند، نه نمی شوند؛ یعنی توجه و عشق به تو آخرین چیزی است که اهمیت خواهد داشت و در نهایت توجه و عشق تا چه اندازه حقیقی خواهند بود! اگر پول نداشته باشی، دوست داشتنی نیستی! حتی اگر با زبان آدم ها و فرشته ها سخن بگویی. اگر پول نداشته باشی، آن موقع دیگر زبانی که با آن صحبت میکنی به نظر دیگران، زبان انسان ها یا فرشتگان نخواهد بود.
صفحه ی 25

امان از دست زن ها! چقدر مزاحم هستند! چقدر حیف است که نمیتوانیم آن ها را از خودمان دور کنیم یا حداقل مانند حیوانات باشیم؛ دقایقی خوش گذارنی و ماه ها نجابت و سردمزاجی. مثلا قرقاول نر را در نظر بگیرید، به محض اینکه کارش با قرقاول ماده تمام می شود، دیگر در مغزش از این مطلب اثری باقی نمی ماند. حتی دیگر به ماده ها توجهی نمیکند و آن ها را نادیده میگیرد. یا اگر به غذایش خیلی نزدیک شدند، آنها را نوک می زند. همچنین در جهت حمایت از جوجه هایش نیز مسئولیتی در خود حس نمیکند. قرقاول خوش شانس! چقدر با اشرف مخلوقات متفاوت است که همیشه سرگردان میان حافظه و وجدان خودش است.
صفحه ی 132

چقدر ناعادلانه است که انسان مملو از خواهش های زجرآور باشد؛ اما ارضای این خواهش ها برایش ممنوع باشد! چرا باید انسان فقط به خاطر نداشتن پول در محرومیت باشد؟برآورده کردن این آرزوها بسیار طبیعی، بسیار ضروری و از اجزا جداناشدنی حقوق انسان هاست.
صفحه ی 133

کتاب : همه جا پای پول در میان است / نویسنده : جورج اورول / مترجم : رضا فاطمی

پ.ن: با اینکه جورج اورول نویسنده ی نسبتاً معروفیه و کمتر کسی پیدا میشه که کتابای 1984 و مزرعه حیواناتش رو نشناسه، اما این کتابش اصلا واسه من آشنا نبود، حتی یه بار هم اسمش رو نشنیده بودم. واسه همین وقتی کتاب رو از قفسه ها کشیدم بیرون، هیچ پیش زمینه ی قبلی از موضوع داستان نداشتم. البته از اسمش کاملاً پیداست که موضوعش چیه.
با اینکه زیاد کتاب هاشو نخونده ام، اما مدل نوشتنش رو دوست دارم. روش انتقاد کردنش خیلی واسم جالبه. اینکه از یه چیزی حرف میزنه، اما منظورش یه چیز دیگه اس، اینکه غیرمستقیم طعنه میزنه و تیکه می اندازه به وضع جامعه و آدماش، واسم خیلی جذاب و دوست داشتنیه. شاید بشه گفت بیشتر همین طعنه ها و انتقاداتشه که مخاطب رو ترغیب میکنه به خوندن. وگرنه من خودم به شخصه، با آثار نویسنده های خودمون راحت تر ارتباط برقرار میکنم تا نویسنده های خارجی.

برچسب‌ها: جورج اورول

روزهای بعد با معنای عروس بیشتر خو گرفت. هرچه بود عروس بود و یک روز فهمید که عروس یک نفر نیست. صدها و هزارها عروس دیگر است. رفته رفته دانست که عروس یک عالم معنا دارد که بیشترش به او مربوط نمی شود. به صدها عروس پیش از او مربوط می شود. فهمید که هر کاری می کند، سایه ای خاطره و رفتار و منش عروس های قبل را هم با خودش دارد. طول کشید تا بفهمد که بیرون آمدن از آن قالب حاضر و آماده سخت است، نشان دادن و ثابت کردن این که متفاوت است. مثل تمام عروس ها نیست. آدمی است که از این به بعد باید تعریف بشود، نه این که تعریف قبل از خودش را یدک بکشد. همه ی رفتارهایش به عروس بودنش منسوب میشد، با عروس بودنش داوری می شد، نه خود خودش.
صفحه ی 25 و 26

حرف زدن از کاری که انجام نشده احمقانه ترین کار دنیاست.
صفحه ی 43

وقتی آدم از شروع خودش سر در بیاورد، از پایانش هم نمی تواند دلخور باشد.
صفحه ی 43

مهم این است که خواندن و زندگی کردنت یکی باشد، نه اینکه یک جور فکر کنی و جور دیگر زندگی کنی.
صفحه ی 47

«شما امریکا بودید؟»
«سیزده سال.»
«برای چی برگشتید؟»
«یک دفعه تنها شدم.»
«این جا مگر نیستید؟»
«چرا. ولی تنهایی اینجا با مال آن جا فرق دارد. آدم آن جا مثل ماهی بیرون مانده از دریاست.»
«یعنی ماهی مرده؟»
«مرده نه. می اندازندت توی دریاچه های مصنوعی خیلی خوشگل و بی نقص. آکواریوم. خلاصه توی آب هستی و حتی بهتری شنا می کنی، ولی فکرت جای دیگر است.»
صفحه ی 57

مرگ هم یک جور تغییر روش و منش است، نه نیستی.
صفحه ی 68

«چی داری می گویی با خودت؟»
فریده خواست فکرش را با صدای بلند بگوید، ولی پسرش عجله داشت. مهیار چایش را نصفه نیمه خورد و به حالت آشتی استکان را چسباند به پوست دست فریده. به کسی که پشت خط موبایل بود جواب داد:
«چند دقیقه دیگر صبر کن. الان می آیم.»
فریده لبخند زد تا اضطرابش را پنهان کند. یادش آمد که جدایی واقعی اش از شوهرش از همین چیزها شروع شد. از سکوت های بی دلیل، از بهانه های الکی، از وقتی که نتوانستند با هم حرف بزنند.
صفحه ی 77

دیگر مثل سال های پیش نمی خواست سر پسرش به کار خودش باشد. برعکس، معاشرت او را می خواست. لحظه های کوتاهی را که با او بود، به بهانه های مختلف کش می داد.
صفحه ی 79

زن هوس قهوه ی داغ کرد.
«در این هوا می چسبد.»
مرد برگشت به بالای کوه نگاه کرد و گفت بویش را بیشتر از خودش دوست دارد.
صفحه ی 82

این خاصیت آدم های عاشق است که سهمی از شور درونشان را به دیگران نیز می بخشند.
صفحه ی 84

کتاب : در راه ویلا (مجموعه داستان) / نویسنده : فریبا وفــی

پ.ن: کتاب خوبی بود.مجموعه داستان بود و داستان هاش کوتاه. همه شون هم یه جورایی دوست داشتنی و دلنشین بودن... از واقعیت های زندگی گفته بودند و بیشتر داستان ها با یه پایان تقریباً باز تموم شدند که خب یه جورایی ذهن رو درگیر میکرد و من این درگیری ذهنی رو دوست داشتم. از همه بیشتر هم داستان آن سوی اتوبان رو دوست داشتم؛ شاید چون حس میکردم یه وقتایی خودم تو همون موقعیت بوده ام و داستان یه کم شبیه منه. داستان راجع به زنی بود که فکر میکرد از پسرش فاصله گرفته و تلاش میکرد زمان بیشتری رو با اون بگذرونه، اما پسر مدام سرش شلوغ بود و گرفتار بود و مدام توی اتاقش ... یه لحظه یاد خودم افتادم.. یاد روزایی که خیلی درگیر درسم، خیلی پای لپ تاپم، خیلی بیرونم، خیلی سرم شلوغه، بعد خسته و هلاک می یام خونه و مامانم دلش میخواد باهام حرف بزنه اما من از خستگی نمیتونم سرپام وایستم و سریع فرار میکنم سمت اتاقم... یه لحظه دلم از خودم گرفت وقتی این داستان رو خوندم.. وقتی خودم رو گذاشتم جای اون زن توی داستان، وقتی خودم رو گذاشتم جای مامانم، عمیقــــــــــاً دلم از خودم گرفت... این کتاب رو حدوداً 10 روز پیش خونده بودم و از اون روز تا حالا، مثل آدمای دزد بیشتر کارای شخصی و خوندنی و نوشتنی هام رو میذارم واسه آخر شبا یا وقتایی که مامانم خونه نیست و یواشکی انجامشون میدم.. لحظه هایی که هست، در بست در اختیارشم.. دیگه دلم نمیخواد اینقدر وقت بذارم پای درس و کلاس و کار و چیزای دیگه.. دلم میخواد الویت اولم مامانم باشه.. اینجوری احساس آرامش بیشتری میکنم.. درس و کلاس و چیزای دیگه، بلاخره یه روزی تموم میشه.. نهایتاً با کمی تاخیر... اما مادر پدر چیزی نیست که تکرار بشه.. هیچ وقت دیگه هیچکس نمیتونه جاشون رو پر کنه.. بیشتر قدرشون رو بدونیم و بیشتر کنارشون باشیم که حسرتش نمونه به دلمون...

برچسب‌ها: فریبا وفی

اصالت یک خانوم را می شود از کیفیت کفش ها و دستکش هایش تشخیص داد.
صفحه ی 21

دوست داشتن ، آدم را منزوی می کند.
صفحه ی 36

برای یک مرد، صحبت از خودکشی، نشانه ی بزدلی است.
صفحه ی 36

هرکس صداقت داشت می گفت که بعد از پنجاه سالگی آدم به کسی نیاز ندارد؛ دلش نمیخواهد همچنان به زن ها بگوید زیبا هستند؛ پیتر والش فکر کرد اگر مردهای پنجاه ساله صداقت داشته باشند، بیشترشان همین را می گویند.
صفحه ی 105

آدم نمی تواند در چنین دنیایی بچه دار شود. نمیتواند رنج را امتداد دهد، یا بر نسل این حیوانات شهوت ران بیفزاید، حیواناتی که احساساتشان پایدار نیست، دستخوش هوا و هوس و نخوت اند.
صفحه ی 116

پیتر گفت وقتی آدم جوان است آنقدر هیجان زده است که نمی تواند آدم ها را بشناسد. ولی وقتی به پیری می رسد، یعنی دقیقاً به پنجاه و دو سالگی، وقتی آدم به پختگی می رسد، میتواند مشاهده کند و بفهمد. در حالی که نیروی احساس را نیز از دست نمی دهد. سلی موافق بود. گفت سال به سال احساساتش ژرف تر و مشتاقانه تر می شود. پیتر گفت شاید بدبختانه بر احساسات افزوده می شود ولی باید از این بابت خوشحال بود. تجربه نشان داده بود که آدم احساساتی تر می شود.
صفحه ی 239

مغز چه اهمیتی دارد؟ آنچه مهم است قلب است.
صفحه ی 240

کتاب : خانوم دالاوی / نویسنده : ویرجینیا وولف / ترجمه : خجسته کیهان

پ.ن 1: آخیــــــــــــــــــش!!! باورم نمیشه این کـتاب تموم شده ! یعنی پدر من در اومد تا این کتاب رو به آخــــر برسونم . نه تنها جـذاب نبود ، بلکه خیلی هم خسـته کننده بود. من پارسال "به ســـــوی فانوس دریایـی" (to the Light House) همین نویسنده رو به زبان اصلی خونده بودم و خیلی اذیت شده بودم. با خودم فکر میکردم انگلیسیش اینطوریه و حتما کتابای ترجمه شده اش خیلی بهتره. اما اشتباه میکردم، فارسیش هم دست کمی از انگلیسیش نداشت. برای من خسته کننده بود، چون من این کتاب رو فقط برای پر کردن اوقات فراغت انتخاب کرده بودم و برام آزار دهنده بود وقتی میدیدیم بعضی جاها انقدر جزئیات بی مورد توضیح داده شده، یا این همه پرش زمانی داده و اینکه خیلی وقتا سر در نمیاوردم داستان از زبان کی داره روایت میشه و الان راوی داستان داره چیزی که تو ذهنش اتفاق می افته رو بیان میکنه، یا چیزی که واقعا داره اتفاق می افته و ... کلاً از اون رمان هایی بود که خیلی ذهن رو درگیر میکرد و بیشتر به درد نقد کردن میخورد تا تفریح کردن... شاید اگه هنوز دانشجوی ادبیات بودم و قرار بود مثلا یه نقد فمینیستی بنویسم، این کتاب یکی از گزینه های انتخابیم بود و خیلی هم لذت می بردم از خوندنش، اما برای پر کردن اوقات فراغت، صادقانه اعتراف میکنم من واقعا از خوندنش لذت نبردم. از طرفی چون به خودم قول داده بودم در هیچ شرایطی، دیگه هیچ کتابی رو نصفه نیمه ول نکنم، مجبور شدم بر خلاف میل باطنیم، کتاب رو تا آخر بخونم.

پ.ن 2: فکر کنم بهتر بود این پست رو نمی نوشتم. تا قبل از این اگه کسی هم میخواست بخونه، فکر کنم با توضیحات من، کلاً پشیمون شده دیگه :)
برچسب‌ها: ویرجینیا وولف

عاشق کم است و سخن عاشقانه فراوان...
دیگر کلام عاشقانه دلیل عشق نیست و آواز عاشقانه خواندن، دلیل عاشق بودن...

کتاب : یک عاشقانه ی آرام / نویسنده : نادر ابراهیمی

برچسب‌ها: نادر ابراهیمی, برای تنوع
ادامه مطلب