نیچه می گوید:«آرزو برای نابود شدن گذشته مان، به منزله ی آرزو برای از بین رفتن وجودمان است.» 
تقریباً غیرممکن است که زندگی مان را در مسیر جدیدی پیش ببریم، مگر آنکه با گذشته ی خود به صلح رسیده باشیم. هر رویداد مهم زندگی نگرشی را که نسبت به جهان و خود داریم، دگرگون میکند. تصور بازنگری تمامی گذشته مان اغلب توانکاه است، اما بخش اصلی و مهمی از روند تکامل می باشد. گذشته، موهبتی است که ما را هدایت میکند و آموزش می دهد و همراه با پیام های منفی، پیام های مثبت بسیاری نیز در بر دارد.

                                                                                                              صفحه ی 143 

                                              کتاب : نیمه تاریک وجود / نویسنده : دبی فورد / ترجمه : فرناز فرود

پ.ن: میتونم بگم این کتاب، تقریباً یکی از بهترین کتابایی بود که تو چند ماه اخیر خوندمش... خیلی قبل تر از این ها، باید در موردش می نوشتم، اما به حدی قسمت های دوست داشتنی کتاب زیاده که واقعا انتخاب یه قسمت واسه وبلاگ سخته. امشب این کتاب نزدیکم بود و خیلی اتفاقی وقتی بازش کردم این صفحه اومد و از اونجایی که یهو این جمله ها حس خیلی خوبی رو بهم منتقل کرد، هوس کردم همین الان لپ تاپ رو روشن کنم و آپ کنم... :)

برچسب‌ها: دبی فورد